Brak zainstalowanej wtyczki FLASH.
Aby pobrać najnowszą wersję Adobe Flash Player kliknij link: Pobierz wtyczkę
Tu jesteś: ikona Sołectwo

Historia Bluszczowa


Wieś jest bardzo stara, o czym świadczą znaleziska archeologiczne pochodzące z mezolitu, czyli środkowej epoki kamienia trwającej tu od 7 tys. do 4 tys. lat p.n.e. Są to ślady narzędzi mikrolitycznych. Z późniejszej epoki neolitu tj. z młodszej epoki kamiennej (4500 - 4000 lat p.n.e.) znaleziono w Bluszczowie siekierki kamienne. Osadnictwo neolityczne charakteryzowało
się osiadłym trybem życia, uprawą roślin, hodowlą zwierząt oraz bardziej rozwiniętą wytwórczością narzędzi i innego inwentarza.

Pierwsza wzmianka o wsi Bluszczów pochodzi z roku 1239. Figuruje ona w wykazie wsi dziesiętnych Kolegiaty św. Krzyża
w Opolu obok takich miejscowości jak Gorzyce, Olza, Odra, Kamień, Bełsznica, Buków. Kolegiata opolska ufundowana została przez biskupa Wrocławskiego Tomasza I (1232 - 1268) w czasie od r. 1232 - 1239. Kolejna data to r. 1472 - 1484 kiedy to właścicielem wsi jest "Jan z Blussczuow" - rycerz Księcia raciborskiego. W XVIIw. (1632 r.) hrabia z Austrii Starhenberg założył
w Bluszczowie dwór. Był on prawdopodobnie właścicielem tej wsi. Później wieś była w posiadaniu Fragsteinów, a od r. 1680
do rodziny Stolzów, piszących się "z Gostomki". W r. 1730 nabywają Bluszczów, Rogów, Rogowiec - Lariszowie, przy których wieś Bluszczów pozostawała do okresu międzywojennego (1929 r.). Chcę tutaj przedstawić szerzej wyżej wymienione rodziny
i tak:

Fragsteinowie prawdopodobnie nabyli Rogów, Rogowiec i Syrynkę ok. r. 1620 od Jana Szeligi, który był właścicielem Rogów (zmarł on w r. 1620). Fragsteinowie posiadali Rogów przez przeszło 100 lat, do r. 1730. Z tych Fragsteinów w naszych źródłach spotykamy " Jerzego Starszego Fragsteina z Naczesławic", który w r. 1651 zmuszony był odbudować kościół w Rogowie - zmarł w r. 1662. Fragstein Jerzy był gorliwym protestantem i gdy po r. 1630 kuria biskupia zaczęła po wypędzeniu pastorów protestanckich obsadzać parafie księżmi katolickimi, on był do nich wrogo nastawiony. Po śmierci Jerzego Fragsteina
są dziedzicami Rogowa i Bluszczowa bracia Jan Henryk Fragstein - protestant oraz Wacław Fragstein, katolik. Wizytator kościoła w r. 1687 określa, że w r. 1679 kolatorem kościoła jest tylko Jan Henryk, teraz tj. r 1687 także drugi brat Wacław, katolik. 3.06.1680 r. zmarł ich krewny Walenty Fragstein, a 15.02.1679 zmarł Karol Walerian Fragstein - pan na Bluszczowach - proboszcz Rogowski dopisał obok jego nazwiska "był synem Lutra". Wyżej wspomniany Jan Henryk Fragstein, Pan na Rogowie, występuje w metrykach do r. 1694.

Nie zmarł on w Rogowie, więc musiał się gdzieś do innej miejscowości przenieść. W metrykach rogowskich Henricus Fragstein wzmiankowany jest do r. 1698. Chyba nie jest identyczny z Janem Henrykiem. Najdłużej bo od r. 1697 do 1730
z rodziny Fragsteinów wytrwał w Rogowie Georgius Adalbertus Fragstein ur. ok. 1669 r.(żona Marianna rodz. Wyplar) syn Jana Henryka Fragsteina. Córki powyższych Fragsteinów, częściowo po śmierci ojca wyszły zamąż, a mąż jednej z nich Zygmunt Foglarn ze Studziennej Woli, pisze się w r. 1696 "dominus in Bluszczów". Córki zmarłego w r. 1680 Walentego Fragsteina
na Bluszczowach dobrze powychodziły za mąż. Majątek rogowski był okresowo dzierżawiony i tak np. w latach 1686 i 1693 Adam Stolz z Gostomki w latach 1686 i 1693 pisze się panem dziedzicznym na Bluszczowie, jest krewnym Fragsteinów. W 1730 roku nabywają dobra rogowskie etc. katoliccy Laryszowie. W posiadaniu tej rodziny pozostawały prawie 200 lat, do r. 1929. Pierwszym z tej rodziny panem na Rogowie był Franciszek Karol baron de Larisch, dziedziczny pan w Rogowie, Bluszczowie etc. Żona jego Dorota. W metrykach rogowskich zapisany po raz pierwszy 22.10.1731 r. W kilka lat później w metrykach pojawia
się Kalistus, baron de Larisch, r. 1737 także "K. Liber baron junior" - był synem Franciszka Karola - oraz Józef baron de Larisch - r 1740. Joannes Franciscus Wilhelmus de Larisch,"Liber baro de Elgoth et. Karwin, dominus haereditarius in karwin, Soltza, Cierliczko, Grodziec, Roztropic, Bielowiczko, Biere, Świętoszówki, Rogów, Rogowiec, Bluszczów, Syrinka, Jego Cesarskiej Mości Konsyliariusz", tak się pisze w październiku 1740 r. I to jest ostatnia wiadomość w metrykach rogowskich o pobycie Laryszów na zamku w Bluszczowie. Wyprowadzili się stąd do Karwiny. Jakaż była przyczyna, że Laryszowie po 10-letnim pobycie na zamku bluszczowskim przenieśli się na swe dobra w Cieszyńskim? Otóż niewątpliwie tak: w grudniu 1740 r. król pruski Fryderyk II wkroczył nieoczekiwanie na Śląsk, pobił armie cesarsko-austriackie i wymusił od cesarzowej Marii Teresy odstąpienie mu prawie całego Śląska. Nowa granica prusko-austriacka dzieliła teraz południową część Górnego Śląska
od reszty pruskiego Śląska.

Laryszowie znaczną część swych posiadłości posiadali na Cieszyńskim, zaś na obecnie pruskim Śląsku, posiadali jedynie Rogów i Bluszczów. Nie chcieli też jako katolicy zamieniać swojej katolickiej monarchini na tronie cesarskim z nowym, protestanckim władcą na Śląsku, królem pruskim, którego z początku wszyscy katolicy na Śląsku się trochę obawiali, zwłaszcza szlachta, która też teraz masowo przenosiła się na stronę cesarską. Tak więc i Laryszowie przenieśli swój dwór do Solcy
pod Karwiną, później do Frysztatu. W Bluszczowie od r. 1741 zlikwidowano kaplicę zamkową i szereg z wielkopańskim dworem związanych urządzeń, a na dworze bluszczowskim pozostawili swego zarządcy, który odtąd w ich imieniu zarządzał posiadłościami po pruskiej części położonymi. Nadal jednak Laryszowie pozostawali patronami i kolatorami kościoła parafialnego i szkoły parafialnej w Rogowie.

Okresami dość często Laryszowie wydzierżawiali swe posiadłości po pruskiej stronie: np Rogów i Bluszczów do r. 1774 dzierżawił Adam Hallatsch, zmarły w tym roku. Po nim dzierżawił Rogów i Bluszczów Karol Harraszowski (w r. 1776). Po upływie lat dzierżawy dobra te zawsze wracały do Laryszów. Kiedy w r. 1821 nabył te dobra (Rogów i Bluszczów) hr Henryk de Larisch - Mönnich, z linii Laryszów osiadłych na Frysztacie zapłacił za nie 20.480 talarów. Tak więc rogowski majątek pozostawał
do r. 1929 w posiadaniu tej rodziny. W tymże 1929 r. rolne, folwarczne obszary zostały zakupione przez Spółkę Osadniczą "Ślązak", która przystąpiła do parcelacji dworów Rogów i Rogowiec. Patronowi (Laryszowi) pozostawiono obszary leśne i pewną gotówkę, z której korzystano przy budowie nowego probostwa.

Dwór i służba dworska
Dwory znajdowały się w Rogowie, Bluszczowie i Rogowcu. Zamieszkiwali je dziedzice wsi, najpierw Fragsteinowie a od r. 1730 do r. 1741 Lariszowie. Przy dworze w Bluszczowie znajdował się zameczek, który przez długie lata był siedzibą właścicieli dóbr, aż do r. 1741, kiedy go opuścili Laryszowie odtąd w nim zamieszkiwali zarządcy.

Laryszowie posiadali nie tylko własną kaplicę na swym dworze w Bluszczowie ale utrzymywali tam orkiestrę z osobnym kapelmistrzem. Był nim w latach 30-tych XVIIIw. niejaki Jan Mateusz Pollath (raz pisany "Pilatus") - "capellae magister apud dominium in Blusczow" w latach 1734 - 1739. Był katolikiem, zmarł 8.06.1739 r.

Po przeniesieniu się dziedziców Laryszów do Karwiny, dobrami w Rogowie i Bluszczowie zarządzali urzędnicy zwani "zarządcami" (verwalter). Z pierwszych takich zarządców źródła wymieniają: Na rok 1741/42 Jan Kulig, a w latach 1750-52 Jan Opitz. Pisarzem, względnie rachmistrzem był w r. 1728 niejaki Szendler z Rogowa, a w r. 1733-35 Józef Weidner (syn jego Jan Weidner był nauczycielem w Krzyżowicach). Kucharzem dworskim w Bluszczowie był do r. 1743 Antoni Wengler. W browarze pracował Jan Eliasz "braxater" w r. 1687 a w r. 1689 Urban Richuld. Z wójtów bluszczowskich źródła wymieniają:
  • Jakób, wójt bluszczowski - r. 1673
  • Grzegorz Katryniok, wójt - r. 1742
  • Jakób Hojka - wójt bluszczowski - r. 1816
  • Józef Lorenz - wójt w r. 1824
Od r. 1870 wójtami wsi byli:
  • Chytroszek Franciszek
  • Smyczek Szymon
  • Lorenz Franciszek
  • Siedlaczek Edward
  • Karnówka Antoni
W czasach pruskich utworzono okręgi urzędowe. Dla parafii rogowskiej siedzibą okręgu urzędowego był Bluszczów, który
to okręg obejmował gminy (wsie) i obwody dworskie Bluszczów i Rogów. Naczelnikiem okręgu został inspektor Wagner.
Przy tych okręgowych urzędach w r. 1874 ustanowiono całkiem nową instytucję: Urząd Stanu Cywilnego. Urząd ten prowadził ewidencję wszystkich urodzeń, zawarcia ślubów i zgonów w swoim obwodzie. Od 1 stycznia 1875 r. na obszarze państwa pruskiego obowiązywał ślub cywilny.

W okresie międzywojennym wójtami wsi byli:
  • Kurzydym Szymon 1920(22) - 26 r.
  • Helczyk Franciszek 1926 - 29 r.
  • Kurzydym Szymon 1932 - 39 r.
Podczas okupacji 1939 - 1945 Lorenc Alojzy, Klimek Józef, Kłosek Jan a po zakończeniu wojny Myśliwiec Alojzy. W r. 1946 wyszła ustawa skomasowania gmin. Więc nasz teren (obejmujący pięć gmin) wszedł pod wspólny zarząd gminy Bełsznica.
W międzyczasie został odrestaurowany jednopiętrowy dom po Policji w Rogowie, do którego przeniósł się w 1947 r. - Urząd Gminy (administracyjnie, pod urząd podlegały sołectwa: Bełsznica, Bluszczów, Odra, Kamień).

Wróćmy jeszcze do XVII w. kiedy to we wszystkich wsiach istniała instytucja "gminnego pasterza", który rano z pomocnikami wypędzał bydło wszystkich gospodarzy wsi na pastwisko, a wieczorem spędzał je do chlewów. Takimi "dziedzicznymi pasterzami" byli w Bluszczowie m.in. Jan Komenda "pastyrz obecny", który zmarł w r. 1690, Herny "obecny pastyrz", zmarł
przed r. 1727 itd. W r. 1861 w owczarni bluszczowskiej hodowano jeszcze 800 szt. owiec. W Bluszczowie od długich wieków istniało kilka młynów wodnych. W r. 1675 r. w metrykach rogowskich wymieniony jest niejaki Andrzej, młynarz w Bluszczowach. Młynarzami byli również Andrzej Psota zmarły w r. 1691, Henryk Reisner w r. 1741/42, Jan Knauer w r. 1766, a w r. 1780 istniały tu aż dwa młyny. Na rok 1875 datuje się powstanie młyna murowanego ( poprzednie prawdopodobnie były drewniane).
Przed II wojną światową, podczas wojny i po wojnie młynarzem tego murowanego młyna był Leon Bugla. W r. 1951 młyn ten został upaństwowiony.

Nie zabrakło w Bluszczowie też karczmy. W r. 1682 zmarł tutejszy karczmarz Jan Koleczek. Później były tu aż dwie karczmy.
W najstarszych metrykach parafii Rogów spotykamy w latach 1673 do 1699 następujące nazwiska mieszkańców wsi Bluszczów: Augustinek, Bezrucz, Bieniek, Burzyński (szlachcic), Cedziwoda, Cannibal (Czanibał), Charwat, Guziczki, Gwizdoń, Guzy, Gamoń, Fojcik, Garbacz, Golibroda, Klimek, Komenda, Koch, Katryniok, Kasperek, Kurdasek, Kuśnierz, Kassik, Kurasz, Kubitel, Kołaczek, Klończyk, Kowalczyk, Leńczyk, Leśnik, Labut, Laskoszek, Majdyk, Mańda, Mańdzik, Masarz, Majda, Malina, Nowak, Odrobina, Orlik, Piekarz, Płaczek, Polok, Postawka, Pisia, Prasek, Psota, Plewka, Pustka, Pustelnik, Rychuld, Rzepka, Sadło, Sayda, Sidło (Szydło), Szydełko, Sikora, Stolarz, Stand, Smula, Szyndzielorz, Szypuła, Szewc, Sadzawiczny, Stolarczyk, Szklarz, Toczek, Woźnica, Winkler, Waliczek, Witków.

Jak widzimy szereg nazwisk jest wziętych od różnych rzemiosł. Tak duża ilość nazwisk pochodzących od rzemiosła wzięła
się z dużej ilości rzemieślników stale zatrudnionych na dworze. W księgach metrykalnych napotykamy również takie nazwiska jak: "Gregorius Antonius Kawala, informator apud Venceslaum Fragstein in Bluszczow" - w r. 1692, Wawrzin Piekarczyk
z Bluszczowa - w r. 1725.

W r. 1740 występują takie nazwiska gospodarzy Bluszczów jak: Leśnik, Karwiński Kolek, Pawlus, Kowalczyk, Mika, Woźnica, Koch - są oni ujęci w spisie oddającym meszne rogowskiemu proboszczowi. Na rok 1762 wspomniana jest niejaka Anna Zieleźnio, która zmarła mając 108 lat. Później spotykamy nazwisko Gajda Jan z Bluszczów - r. 1765. Złożył on w tym roku egzamin i przysięgę na cieślę przed państwową pruską komisją. Zaś dnia 16.06.1766 r. bierze ślub z Jadwigą, córką chałupnika Fojcika z Bluszczowa niejaki Franz Zaitheim "praeceptor in Bluschczow". Ten w następnym czasie pełnił funkcję zarządcy stodół i spichlerzy na dworze bluszczowskim. W r. 1838 podczas kolędy przez proboszcza rogowskiego w Bluszczowie dokumenty wymieniają siodłaka Matusza Ciuraja i chałupnika Leopolda Bażan. W tym to roku było w Bluszczowie 4 siodłaków
i 10 zagrodników. Rok 1817 w spisie dziesiątku polnego z Bluszczów dla proboszcza rogowskiego zapisano nazwiska:
Jan Białas, Jakób Krzyżok, Józef Kocian, Tomasz Kampczyk, Marcol Ciuraj, Wawrzyn Kopia, Józef Smula, Tadeusz Sowa, Błażej Kołek, Jakób Kołek, Jakób Szymiczek, Szymon Świerczyna, August Mikaszek, Jan Nowara, Filip Kozubek.

W r. 1780 istniały w Bluszczowie aż 3 folwarki, gdyż czasem było tu kilku dziedziców. W r. 1869 zbudowano folwark "Henryków" od nazwy hrabiego gdyż stary dwór na plony był za mały. W r. 1878 uległ całkowitemu spaleniu dwór, który był cały z drewna
i snopami pokryty. Należy tutaj również wspomnieć o 5 pagórkach, wśród których rozbudował się przed wiekami Bluszczów.
Są to: Kamieniec, Kadłub, Kempa Duża, Kempa Mała, Glawa. Na jednym z tych pagórków zwanym Kamieniec stoi do dziś chyba najstarsza na terenie Gminy Gorzyce zabytkowa figura św. Jana Napomucena, która wraz z pozostałymi trzema figurami tworzy jedną całość. Pomnikowi towarzyszy duża lipa. Ten patron Bluszczowa jest twarzą odwrócony w kierunku Czech i Doliny Nadodrzańskiej. Stoi on tam prawdopodobnie od trzech wieków. Świadczył o tym niegdyś napis wyryty na kamieniu 1632.
Dziś już zatarty. Czy to prawda? Trudno to teraz potwierdzić ale w XVIII wieku pomnik ten na pewno już tam był. Pomnik ten prawdopodobnie wystawiony został za czasów hrabiego Starhenberga. Z pomnikiem tym wiąże się podanie o braciach Janie
i Henryku, którzy zginęli w pojedynku, strzelając do siebie z łuku. Obaj równocześnie wypuścili strzały i obaj padli. Siostra
na pamiątkę ich śmierci wystawiła na wzgórzu wspaniały pomnik a w dole założyła folwark "Handrychów". W książce p.t.
"Z przeszłości czterech wsi Syrynia, Lubomia, Grabówka, Nieboczowy" autorki Anny Wróbel wydanej w Katowicach w 1991 roku, napotkamy na wzmiankę o wytycznych granic w latach 1750 - 1770 pomiędzy dworem Grabówka, a Bluszczowami, które należały wówczas do hrabiego Larysza. Na rok 1674 datuje się pierwszy można powiedzieć spis wsi. Wymienia się nim 5 siodłakow, 5 zagrodników i 7 chałupników. W r. 1780 istniało w Bluszczowie 5 całkowitych gospodarstw, a ponadto 57 zagrodników i chałupników, gdzie w sumie stanowili 233 mieszkańców. Była to wówczas najliczniejsza wieś w parafii rogowskiej. W r. 1845 liczono w Bluszczowie w 115 domach mieszkalnych 652 mieszkańców. Istniały tu wówczas 2 folwarki: jeden we wsi, drugi poza wsią zwany "Nowydwór" oraz były tu dwa młyny wodne jeden we wsi, drugi o 2km poza wsią.

Do Bluszczowa należały też przysiółki: Ligota, Rogowiec i Syrynka. W Syrynce był młyn. W okolicy Bluszczowa i Rogowa, istniały do połowy zeszłego stulecia kopalnie gipsu, dominialne. Zatrzymano tam jednak ok. r. 1850 wydobycie, gdyż nie było zbytu
na gips. Istniejące obecnie niektóre pagórki i doły pomiędzy Bluszczowami, a Rogowcem są wytworami ludzkich rąk, które powstały właśnie podczas prac odkrywkowych przy kopaniu gipsu. W r. 1861 Bluszczów liczył 623 mieszkańców. Znajdowało
się tu 4 siodłaków całkowitych, 2 półsiodłaków, 16 zagrodników, 6 półzagrodników i 50 chałipników rolnych i bezrolnych. Do dominium należało 1092 morgów magdeburskich powierzchni. Z bydła dominium hodowało: 44 konie, 60 krów, 800 owiec. Corocznie przez 4 do 6 tygodni była tu w ruchu suszarnia buraków cukrowych. Gmina posiadała 1197 morgów roli uprawnej,
25 morgów ogrodów orax 27 morgów nieużytków. Chłopy trzymali: 34 konie, 84 krowy, 35 świń. W ruchu były dwa młyny i 2 kuźnie. W r. 1871 w Bluszczowie w 112 domach mieszkalnych zamieszkiwało 114 rodzin i razem 622 mieszkańców. Nadal istniały 2 dwory wzgl. folwarki: Nowydwór i Henrykowiec. Na obu folwarkach mieszkały 32 osoby. W przysiółkach bluszczowskich zamieszkiwało w tym roku: w Ligocie - 30 osób w 5 domach, w Rogowcu w 13 domach - 73 osoby, w Syrynce w 35 domach - 175 osób, a w Wytrzęsowie w 3 domach 13 osób. W tym samym roku z ludności powyżej 10 roku życia w Bluszczowie piśmiennych było 276, a analfabetów 133 osoby. W obwodzie dworskim piśmiennych było 32, a analfabetów również 32. Razem piśmiennych 308 osób, analfabetów 165. W roku 1890 w całej wsi liczono 767 mieszkańców, a w okresie przed powstaniem Śląskiem było 50 domów w Bluszczowie. W r. 1960 były w Bluszczowie 133 domy, z tego 13 z folwarku przebudowanych. W r. 1965 Bluszczów liczył 730 mieszkańców. Obecnie powierzchnia wsi wynosi 530 ha. W 230 budynkach mieszkalnych mieszka 946 osób. Z zabytków bluszczowskich oprócz figury św. Jana Nepomucena wymienić należy kaplicę ku czci najświętszej Marii Panny wybudowanej w roku 1908 przez gospodarza Machnika wraz z żoną. Byli oni bezdzietni
i w podeszłym już wieku kiedy zdecydowali się na budowę. W naszych czasach kaplica została odnowiona w r. 1968. W kaplicy od 1908r. po dziś dzień znajduje się mały dzwon/dzwoneczek/ który został w r. 1886 odlany. Służy on z początku do oznajmiania różnych zdarzeń we wsi np. pożar, powódź. Kronikarze odnotowali powodzie w latach: 1882, 1883, 1885, 1902, 1903, 1939, 1960r. spowodowane wylewem rzeki Odry i Olzy. Pan Albin Oczadły z kamienia na podstawie ustnych przekazów starszych, nieżyjących już mieszkańców Kamienia i Bluszczowa twierdzi, że koryto rzeki Odry przechodziło tuż obok Bluszczowa pomiędzy Kamieniem a Bluszczowem. Dopiero w r. 1852 nastąpiła regulacja rzeki, co sprawiło, że jej bieg na stałe został zmieniony.
W latach 1883 - 1885 niejaki Ferdynand Schenk z Bluszczowa był inicjatorem budowy koryta potoku Łęgoń, który ma początku
w Bełsznicy. Nim wybudowano potok były tu bagniste tereny nie nadające się pod uprawę. W r. 1954 został zbudowany wał przeciwpowodziowy wzdłuż rzeki Odry chroniący m.in. tereny wsi Bluszczów. W latach 1913 - 1916 trwały prace związane z budową kolei z Olzy do Pszowa. Decyzja o budowie została podjęta na kopalni w Pszowie. Gdy prace miernicze były gotowe sprowadzono firmę "Julius Berger T.B.A.G" która rozpoczęła pracę już w r. 1914, a zakończyła w r. 1916. Wówczas to zrobiono przystanek kolejowy w Bluszczowie. W tym to czasie prawdopodobnie został wybudowany most drogowy nad torami w/wym. linii kolejowej. Most ten już dzisiaj nie istnieje, został zburzony podczas działań wojennych w r. 1945 przez wycofujące się wojska niemieckie. Obecnie zastępuje go nowy most wybudowany kilkaset metrów dalej. Szkoda, że ten stary most nie został do dnia dzisiejszego odbudowany gdyż tworzyłby on ciągłość szosy łączącej Bluszczów z Kamieniem. W r.1923 podjęto budowę kolei
do Brzezia, a w r. 1947 wybudowano stację kolejową , którą odrestaurowano w r. 1963. Obecnie stacja kolejowa
jest zlikwidowana. Zachowały się zdjęcia z budowy kolei na terenie Bluszczowa z roku 1915. Przy opisie historycznym
nie sposób pominąć tak ważnego wydarzenia , jakim było uruchomienie pierwszego telefonu w Bluszczowie w r. 1907. Niejaki Palera - władarz majątku hrabiego Larysza w Bluszczowie dopomógł przy założeniu telefonu w majątku bluszczowskim. Bluszczów połączono wówczas z urzędem pocztowym w Krzyżanowicach. Po r.1922 Krzyżanowice zostały po niemieckiej stronie, ale telefon w Bluszczowie istniał prawdopodobnie nadal, aż do r. 1929 kiedy to dwór rozparcelowano i wówczas to telefon odłączono. Długo trzeba było czekać nim znów Bluszczów uzyskał połączenie telefoniczne ze światem - było to dnia 9.10.1965r.

A oto kilka dat mających duże znaczenie dla Bluszczowa:
  • 1887r. budowa szosy brukowanej z Rogowa do Bluszczowa. Inicjatorem tej budowy był Ferdynand Schenk.
  • 1922r. powstała OSP
  • 1926r. wykonano elektryfikację wsi
  • 1929r. chłopi otrzymali ziemie dworskie/parcelacja/
  • 1928r. wybudowano pomnik na pamiątkę poległych miejscowych powstańców śląskich, na Olszynce. Pomnik ten został zniszczony podczas II wojny światowej. Odbudowano go w r. 1948, a wokół pomnika utworzono tzw. Park Weteranów Powstań Śląskich. Należy tu zaznaczyć, że podczas plebiscytu w marcu 1921r. w Bluszczowie za Polską głosowało 309 osób, a za Niemcami 107 osób.
  • 1936r. Straż Pożarna ma swoją remizę
  • 1962 - 1963r. wybudowano pawilon spożywczy
  • 1962 - 1964r. budowa nowej remizy strażackiej. Otwarcie nowego obiektu nastąpiło dn. 2.08.1964r.
  • 1957r. powstało Koło Gospodyń Wiejskich
  • 1965r. w listopadzie tego roku oddano do użytku nową sieć elektryczną i zabudowano transformator
  • 1966r. otwarto klubo-kawiarenkę "Ruch" /22.09/
  • 1985r. wybudowano chodnik przy ul. Zawadzkiego
  • 1986r. asfaltowanie ul. Jana, Nowa, Krzywa
  • 1987r. asfaltowanie ul. Piaskowa, Pobocze, pod sklepem, dróżka do Parku Olszynka
  • 1990r. asfaltowanie ul. Środkowa, Podgórze
  • 1991r. asfaltowanie części ul. Dworcowej, ul. Młyńską, część ul. Zawadzkiego przed szkołą
  • 1991r. modernizowano oświetlenie i zbudowano transformator przy ul. Piaskowej
  • 1992r. rozpoczęto budowę sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej
Warto jeszcze wspomnieć o dwóch zdarzeniach, o których pisała prasa tamtych czasów: 1894r. - m.in. w gminach Bluszczów, Gorzyce, Kamień, Odra, Rogi, Uchylsko oraz w jednomilowym okręgu tychże miejscowości zabronione zostały wszelkie tańce
i muzyki publiczne z powodu pojawienia się ospy.

1933r. od dłuższego czasu w powiecie rybnickim uprawiony jest na wielką skalę przemytu eteru. Magazyny eteru znajdowały siew Raciborzu po drugiej stronie granicy. Z przemytu eteru zasłynęły przede wszystkim takie miejscowości jak Gorzyce, Olza, Odra, Kamień, Bluszczów, Czyżowice i jeszcze inne.

Opracował: Piotr Pawlica







BLUSZCZÓW
Sołectwo
Oświata
OSP
KGW
Najpiękniejsza Wieś
Firmy
Archiwum
Copyright © 2006 - 2015 All Rights Reserved
Realizacja: Dpl Agency - Projektowanie Stron Internetowych